Hoe spreek je met kinderen over kunst?

Spreek met je kind op zijn of haar level

Als je met je kind op zijn of haar level spreekt, zet je de toon voor een respectvolle conversatie. Probeer dit eens: ga naast je kind aan de tafel zitten of ga op je knieën, om echt oogcontact te kunnen maken, als je met je kind over zijn of haar project praat. Het is ook een goed idee om ernaast te gaan zitten en zelf mee te maken. Op die manier demonstreer je dat je creativiteit en het uitdrukken in vorm van kunst waardeert. Je zou verbaasd zijn hoe jullie elkaar inspireren kunnen!

 

Stel open vragen

Een open vraag kan niet met een simpel ja/nee worden beantwoord en zet je kind aan om te vertellen. Als voorbeeld: “Kan je me meer vertellen over dit gedeelte (aanwijzen) van je tekening?” Wat je hierbij beter kan vermijden zijn vragen als: “Is dat een olifant?” Vaak denk je iets in de tekening te herkennen, maar bedoeld je kind heel iets anders. De olifant zou zo maar een eenhoorn kunnen zijn. Vraag vandaar ook beter niet: “Hoe heb je deze boom gemaakt?” maar vraag “Hoe heb je dit hier gemaakt?” en wijs aan wat je bedoeld.

 

Maak waardevrije commentaren

Je kan bij voorbeeld noemen, wat je waarneemt: de gebruikte kleuren, vormen, materialen, patronen etc. Zeg bij voorbeeld: “Ik zie dat je rood en oranje hebt gebruikt om dit te maken.” of “Mij valt op dat je veel tijd hebt genomen om hieraan te werken.” Het is beter om de manier en de inzet te commenteren dan te zeggen: “Oh, wat heb je dat mooi gemaakt!”. Kinderen willen graag pleasen en met zo een opmerking kan je een wekenlange reproductie van een en de zelfde schilderij produceren. Je kind denkt dan “Mama vindt het mooi als ik een rode auto met lachende poppetjes maak, ik wil dat mama blij is dus maak ik haar weer een rode auto.” Ik heb op die manier een speciale verjaardagstekening van mijn oudste dochter weten te creëren, die ik nu sinds meer dan 6 jaar elk jaar weer voor mijn verjaardag krijg. Het is moeilijk, om deze processen te doorbreken en het kind weer terug te brengen naar zijn of haar eigen, van binnen uit komende creativiteit. Dus maak niet de zelfde fout als ik, maar laat je kind zonder je waardeoordeel creëren, ook al ben je nog zo trots en is het nog zo mooi.

 

Spreek actief met je kind

Als je zoon of dochter over zijn tekening begint te vertellen, stel dan vragen, die bij het verhaal passen. Hij zegt bij voorbeeld: “Deze dinosaurus heeft een hele nest met eieren gelegd en toen kwam deze andere dinosaurus en heeft ze opgevreten.” Vraag dan: “Wat denk je hoe de dinosaurus zich voelt nu zijn eieren weg zijn?” Kinderen gebruiken tekeningen om belevenissen een plek te geven en ze te kunnen verwerken. Laat dit altijd vanuit je kind komen en leg niet van je zelf interpretaties op. Als je zoon op je vraag bijvoorbeeld antwoord: “De dino was blij dat de andere dino goed heeft gegeten.”, terwijl jij had verwacht dat nu ruzie onder de dinos zou ontstaan, dan lag je behoorlijk daarnaast! Laat je verassen van je kind en beleef op die manier mee, hoe hij in de wereld staat. Je kan beter steunen wat hij zegt door te zeggen: “Natuurlijk was de dino daar blij mee! Kan je me meer hierover vertellen?”

Zo prikkel je de creativiteit van je kind en toon je respect voor zijn of haar belevingswereld.

10731107_616687168476976_8756736299753292010_n